الشيخ الكليني ( مترجم : مصطفوى )

151

الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى )

11 - شنيدم امام صادق عليه السّلام ميفرمود : شكر هر نعمتى اگر چه بزرگ باشد اينست كه خداى عز و جل را بر آن سپاس گوئى . 12 - ابو بصير گويد : به امام صادق عليه السّلام عرضكردم : آيا براى شكر حدى است كه چون بنده انجام دهد ، شاكر محسوب شود ؟ فرمود : آرى ، عرضكردم : كدامست ؟ فرمود : خدا را بر هر نعمتى كه نسبت بخانواده و مال او داده سپاس ميگويد ، و اگر براى خدا در نعمتى كه نسبت بمال او داده حقى باشد بپردازد ، و از اين بابست قول خداى جل و عز : « منزه باد خدائى كه اين ( مركوب ) را مسخر ما كرد كه ما تاب آن را نداشتيم ، 13 سوره 43 » و از اين بابست قول خداى تعالى : « پروردگارا ! مرا بمنزلى مبارك فرمود آر كه تو بهترين منزل دهانى 29 سوره 23 » و قول خداى تعالى : پروردگارا ! مرا درون بر ، درون بردنى نيك و برون بر برون بردنى نيك ، و براى من از نزد خويش دليل و تسلطى نصرت آور مقرر دار ، 80 سوره 17 » . 13 - معمر بن خلاء گويد : شنيدم حضرت ابو الحسن صلوات اللَّه عليه ميفرمود : هر كه حمد خدا را بر نعمتى كند ، او را شكر نموده و حمد از آن نعمت برتر است . 14 - صفوان جمال گويد : امام صادق عليه السّلام به من فرمود : خدا نعمتى كوچك يا بزرگ به بنده‌ئى ندهد كه او بگويد : الحمد للَّه جز آنكه شكرش را ادا كرده باشد .